ایران و هند تصمیم دارند روابط دوجانبه را در حوزههای تجاری، دفاعی، امنیتی و فرهنگی توسعه دهند و به دیگر کشورها از جمله آمریکا، رژیم صهیونیستی و عربستان سعودی اجازه نمیدهند در این موضوع تاثیرگذار باشند.
به گزارش فرینا، پایگاه اینترنتی روزنامه اکونومیک تایمز در تحلیلی درباره روابط ایران و هند نوشت: سفر اخیر حسن روحانی رئیس جمهور ایران به هند چشم اندازهای روابط ایران و هند را تقویت کرده است. مودی نخست وزیر هند در ۲۰۱۶ به ایران سفر کرده بود و دو رهبر در ۲۰۱۵ در روسیه و در حاشیه نشست سالانه اقتصادهای نوظهور (بریکس) دیدار کردند.
از آن زمان به بعد روحانی درباره توسعه روابط دو جانبه در همه حوزهها و نیز درباره نقش مهمتر هند در منطقه دیدگاه مثبتی دارد. توسعه بندر چابهار ایران یکی از موضوعات اصلی در همکاری ایران و هند است. هرچند ایرانیها بندر چابهار را تقریبا به راه انداخته اند، متاسفانه به علت بروکراسیهای دست و پاگیر در ایران و هند، هنوز ساخت یک پایانه بندری را که قرار بود هندیها در چابهار بسازند، آغاز نکرده اند. هندیها اعتبار صد و پنجاه میلیون دلاری را که تصویب کرده بودند، هنوز تامین نکرده اند.
هند هنوز درباره سرمایه گذاری در خط ریلی به زاهدان تصمیم گیری نکرده است. در این فاصله، سازمان بنادر و دریانوردی ایران و شرکت India Ports Global Limited هند قرارداد اجاره فاز یک بندر چابهار را امضا کردند. سفر روحانی به هند پس از سفر اخیر بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل به هند و سفر موفقیت آمیز مودی به فلسطین، امارات متحد عربی و عمان انجام شد.
سفر روحانی به هند و اشارههای مثبت وی درباره هند در اظهارنظرهای عمومی اش نشان میدهد ایران با تنوع روابط هند در غرب آسیا مشکلی ندارد. ایران تمایل دارد هند در رویاروییهای تهران با آمریکا، اسرائیل و عربستان سعودی، طرف آن باشد، یا دست کم بی طرف بماند. به این ترتیب هند نیز ترجیح میدهد ایران از نگرانی هایش درباره حمایتهای پاکستان از تروریسم مرزی حمایت کند و دهلی نو را به افغانستان، آسیای مرکزی، قفقاز و روسیه متصل کند.
این ارتباط از طریق ایران برای هند اهمیت دارد. ایران به شکل روزافزونی در سیاستهای هند در قبال افغانستان اهمیت یافته است. مثالی برای توضیح این اهمیت انتقال یک میلیون تن گندم هند به افغانستان از طریق بندر چابهار ایران است. راه اندازی بندر چابهار میتواند نقش بسیار مهمی در روابط سه جانبه ایران، هند و افغانستان ایفا کند.
کریدور تجارت بین المللی شمال-جنوب که سیزده عضو دارد، عامل مهم دیگر ارتباط دهنده هند به ایران است. پیوستن هند به توافق نامه عشق آباد میان عمان، ایران، ترکمنستان، قزاقستان و ازبکستان به هند برای ارتباط با آسیای مرکزی کمک میکند. هند میتواند با ایجاد یک خط کشتیرانی به چابهار این ارتباط را آغاز کند. این موضوع مسیر ترانزیت از طریق چابهار را به افغانستان و آسیای مرکزی تقویت میکند. به همین علت در بیانیههای مشترک به سرمایه گذاری هند در منطقه آزاد تجاری چابهار اشاره شد. اکنون هند این فرصت را پیدا کرده است تا در ایران سرمایه گذاری کند.
دو کشور توافق کردند روابط خود را در حوزه انرژی و فراتر از روابط سنتی خریدار و مشتری توسعه دهند و آن را به رابطهای راهبردی تبدیل کنند. در این راستا هند باید پیشنهادهای محکم و خوبی ارائه دهد. البته باید در نظر داشت آمریکا، اسرائیل و عربستان سعودی فاکتورهای بیان نشده در روابط ایران و هند هستند. البته این دو کشور نشان داده اند، اجازه نخواهند داد این عوامل در روابط دوجانبه آنها تاثیرگذار باشند. سفر روحانی به هند نشان داد دو کشور تصمیم دارند روابط خود را فراتر از روابط تجاری و سرمایه گذاری توسعه دهند و میخواهند در حوزههای دفاعی، امنیتی، تجاری و فرهنگی نیز همکاری داشته باشند.